November 2020

Hoe is het met…

Een tijdje terug is Antoinette Paans geïnterviewd. We vroegen haar hoe het is om op de Intensive Care te werken in corona-tijd. Maar wat als je zelf corona hebt gehad? Iemand die daarover mee kan praten is Teunis Dijkhof. We stelden hem hier een aantal vragen over.

Hoe is het nu met je?

Als ik rustig aan doe gaat het goed, maar ik ga snel over mijn grenzen heen. Heel graag zou ik weer volledig willen werken, maar dat gaat gewoon nog niet. Ik werk nu vier uur per dag en de rest van de tijd heb ik nodig om bij te komen. Naast vermoeidheid heb ik last van oorsuizen, mijn evenwicht laat me soms in de steek en het kost veel inspanning om geconcentreerd te blijven. Langer achter het stuur zitten levert helaas nog te veel prikkels op. Niet iedereen heeft deze klachten, maar ik dus wel.

Hoe lang is het geleden dat je corona hebt gehad?

In april kreeg ik klachten. Op advies van de huisarts moesten we eerst even aankijken. Na een paar dagen was het helaas erger geworden. Ik had flinke koorts, maar gelukkig heb ik het nooit echt benauwd gehad. Op een gegeven moment was het thuis niet meer te doen en moest ik naar het Ziekenhuis. Eerst hoop je nog dat het niet nodig is, maar later zie je in dat het niet anders kan. En als je dan toch in het ziekenhuis bent, is er de hoop dat je niet naar het IC hoeft. Ik ben dankbaar dat het inderdaad niet zover hoefde te komen. Ik kreeg zuurstof en tabletten en al vrij snel ging het de goeie kant op. Toen ik het op eigen krachten vol kon houden, mocht ik na vier dagen weer naar huis. Ik had wel een rolstoel nodig om het ziekenhuis te verlaten, want helemaal lopen, daar was ik nog te zwak voor. De weken daarna heb ik veel aan de lichamelijke conditie gewerkt en dat ging steeds een beetje beter.

 

Wat heb je er zelf van meegekregen?

Eigenlijk niet zoveel, ik was behoorlijk ver weg. De ernst van de situatie is deels langs me heengegaan. Voor Jolanda was dat natuurlijk heel anders. Zij heeft het allemaal veel bewuster meegemaakt dan ik. Zelf ben ik nooit bang geweest. Ik ben vrij nuchter en zo ben ik er ook doorheen gegaan. Er was vertrouwen en rust. Ik ben blij dat er wel bezoek mocht komen, toen ik in het ziekenhuis lag (want kort daarvoor mocht dat nog niet). Daarnaast was er natuurlijk telefonisch contact. En het meeleven vanuit de gemeente heeft ook goed gedaan. We hebben vele kaarten, attenties en bloemen mogen ontvangen uit Rijswijk en Brakel.

 

Wat zou je ons, na al je ervaringen, mee willen geven?

Pas kwam er voor de TV een man van in de 90 jaar. Hij had in een Jappenkamp gezeten en mist daardoor 10 jaar van zijn leven. Hij had geen moeite om zich aan regels te houden. De oorlog vond hij veel erger en hij vond dat we nu niet teveel moeten zeuren over misschien 1 jaar van ons leven. Daar kan ik wel inkomen. En als je toch last hebt van corona-moeheid? Neem dan eens een kijkje op de IC-afdeling. En ik heb grote bewondering voor de artsen en het verplegend personeel in het ziekenhuis. Stuk voor stuk verdienen ze een lintje!

 

Met dank aan Teunis Dijkhof

 

Lees hier het vorige interview met Antoinette Paans: Hoe is het om op het IC te werken in corona-tijd?